PROBLEMY CIĄŻOWE

{IMG}

Poronieniem nazywa się przerwanie ciąży przed upły­wem 16 tygodni jej trwania. Może ono być wynikiem schorzeń ogólnych lub miejscowych dotyczących narzą­du płciowego. Mogą je też wywoływać urazy cielesne związane z brutalnym współżyciem seksualnym lub wstrząsy psychiczne. Tego typu poronienia są rzadsze i nie należą do niniejszego rozdziału. Poronienie sztuczne, pospolicie zwane skrobanką, jako metoda przerwania ciąży i zapobiegania niepożądanemu potomstwu jest zabiegiem barbarzyńskim. Jej niezwykłe rozpowszechnienie zawdzięcza się faktowi, że jeszcze do niedawna stanowiła ona najpewniejszy i najradykalniejszy sposób zapobiegania porodowi nie planowanego dziecka. Jej nadal duże rozpowszechnienie wynika z ignorancji i ciemnoty związanej z brakiem stosowania właściwych metod i środków antykoncepcyjnych nie do­puszczających w ogóle do zapłodnienia oraz ze spotyka­nymi wciąż jeszcze brakami gwarancji działania tych metod i środków. Poronienia sztuczne mogą być legalne wykonane na podstawie ustawy o przerywaniu ciąży wówczas wyko­nuje się je w szpitalu w warunkach aseptycznych oraz nielegalnie kryminalne wykonywane pokątnie przez osoby do tego nie upoważnione. Poronienie sztuczne jest zawrsze zabiegiem operacyj­nym polegającym na wydobyciu rozwijającego się płodu z macicy przy pomocy odpowiednich instrumentów chi­rurgicznych oraz skrobaniu błony śluzowej wyściela­jącej wnętrze macicy. Przeprowadzone nawel w naj­lepszych warunkach szpitalnych może niekiedy powodo­wać poważne komplikacje zdrowotne. Stanowi też zawsze uraz cielesny a przede wszystkim psychiczny dla kobiety. Jeśli mężczyzna kocha kobietę, u której przeprowadza się zabieg oraz czuje się za niego odpo­wiedzialny — stanowi to uraz psychiczny także i dla niego. Postawa męża wobec żony, u której przeprowadzany zostaje zabieg sztucznego przerwania ciąży ma duże znaczenie dla dalszego rozwoju całokształtu współżycia małżeńskiego a zwłaszcza stosunków uczuciowych oraz współżycia seksualnego. Jeśli stosowanie metod i środ­ków antykoncepcyjnych zawiodło i żona zaszła w ciążę, a obecna sytuacja wszystko jedno z jakich powodów nie pozwrala na"pojawienie się nowego dziecka i zacho­dzi potrzeba sztucznego poronienia mąż winien zwielo­krotnić okazywanie swoich uczuć i troskliwości żonie, która w tym okresie bardzo tego potrzebuje. Osładza jej to ciężkie chwile jakie przy tym przeżywa. W przypad­kach zaś choroby kobiety i niemożności dopuszczenia do porodu dziecka z obawy utraty życia matki, gdzie istnie­je konieczność dokonania sztucznego poronienia, mimo że oboje rodzice chcieliby mieć to dziecko — zabieg ten przeżywają jeszcze boleśniej. Jeśli w tym okresie mąż okaże żonie szczególne względy i uczucia — jako osobie bezpośrednio narażonej w związku z poronieniem — wpłynie to niewątpliwie na zacieśnienie wzajemnie łączą­cych ich uczuć, a przez to wpłynie także pozytywnie na współżycie seksualne. Brak odpowiedniej postawy ze strony męża wynikający z braku odpowiedzialności do­prowadza do pogorszenia się związków uczuciowych w małżeństwie. Egoizm i brak taktu ze strony męża od­bija się ujemnie właśnie na nim i na jego odczuciu sa­tysfakcji seksualnej. Te, i wiele innych związków i współzależności życia seksualnego i zagadnień rozrod­czości oraz całokształtu kultury seksualnej i uczuciowej często pozostają ukryte, tak że mężczyzna nie świadom jest tego, że postępowaniem swym wyrządza krzywdę nie tylko kobiecie, ale i sobie. Ujawnienie tych skompli­kowanych czasem współzależności wchodzi w zakres rozwijającej się kultury seksualnej społeczeństwa. Poronienie sztuczne, w obecnych warunkach rozwoju metod i środków antykoncepcyjnych jest anachro­nizmem. Niestosowanie metod i środków antykoncep­cyjnych w życiu seksualnym w przeświadczeniu, że nie­pożądaną ciążę można usunąć przy pomocy poronienia sztucznego jest wyrazem ciemnoty i niskiej kultury seksualnej oraz braku odpowiedzialności za zdrowie partnerki. Planowanie rodziny, a także zapobieganie niepożądanej ciąży w życiu seksualnym przedi poza­małżeńskim powinno być oparte przede wszystkim na znajomości i stosowaniu dogodnych dla siebie metod i środków antykoncepcyjnych. Poronienie sztuczne jest usprawiedliwione obecnie jedynie w przypadkach, gdy zawiodło stosowanie metod i środków antykoncepcyj­nych oraz wtedy gdy ciąża wynikła z czynów prze­stępczych, np. z gwałtu, gdzie a priori antykoncepcja nie była stosowana. Warto odwiedzić też strony: Sukienki Pakamera