WSPÓŁŻYCIE SEKSUALNE A ROZRODCZOŚĆ

Natura, celem zachowania gatunku ludzkiego stworzyła 2 główne mechanizmy: Śmierć osobników pojedynczych rodzaj ludzki można przyrównać do rzeki, w której pojedyncze osob­niki spełniają rolę kropel płynącej wody. Rozmnażanie się pojedynczych osobników. Ponie­waż osobniki są dwojakiego rodzaju męskie i żeńskie, a rozmnażanie może nastąpić tylko przy ich połącze­niu — natura podporządkowała rozmnażaniu wszelkie zmysły człowieka, które mają go wieść do osobnika płci przeciwnej. Wynalazczość natury jest tutaj niezmierzo­na. Te właśnie czynniki skłaniające osobnika jednej płci do szukania kontaktu seksualnego z innym osobnikiem składają się na to co nazywamy popędem seksualnym. Przy takim seksualnym zetknięciu się dwóch osobników dochodzi do odczuwania przez nich przyjemności, która skłania ich do powtarzania tego rodzaju kontaktów. A wynikiem ich jest właśnie rozmnażanie się. W miarę rozwoju psychiki człowdeka różnorodność form kontaktu seksualnego niepomiernie wzrastała. Wy­nalazczość człowdeka w tym kierunku wcale nie ustępo­wała naturze. Celem nawiązania kontaktów, u źródeł których leżała rozkosz seksualna, człowiek mobilizował całą swoją inteligencję i uczucia. Z biegiem czasu do­szło do tego, że niektóre działania zmierzające do kon­taktu seksualnego były mniej lub więcej zamaskowane i wiązały się z zaangażowaniem całej psychiki człowie­ka. W ten sposób na podłożu seksualizmu rozwijał się erotyzm. U niektórych ludzi działania wyrastające z po­trzeb seksualnych mogą być pozornie z seksualizmem nie związane — nazywamy to sublimacją popędu plcio­wego. Trzeba podkreślić, że cały rozwój erotyzmu wią­żący ściśle przeżycia seksualne z całokształtem psychi­ki człowieka a przede wszystkim z jego uczuciami mi­łości nie wynikał z celowej działalności, lecz był samo­rzutny, regulowany prawami natury. Seksualizm współczesnego człowieka skłaniający go do nawiązania kontaktu z innymi osobnikami, pozostaje w licznych związkach nie tylko Zvrozrodczością, ale po­rusza także dogłębnie wszystkie sfery psychiki czło­wieka, a przede wszystkim jego sferę uczuciową. To właśnie stanowi nadbudowę cywilizacyjną seksualizmu. Zależności te są także odwrotne. Wszystkie sfery psy­chiki wpływają na przejawianie się seksualizmu, a po­średnio i rozrodczości. Wszelkie pobudzenia i zahamo­wania w sferze intelektualnej, emocjonalnej i innych rzutują na przejawianie się seksualizmu. Dlatego życie płciowe współczesnego człowieka ma tak wiele form i odmian, i zależy m. in. od skomplikowanych stosun­ków międzyludzkich. Warto odwiedzić też strony: przedszkole Skrzat | Projekty graficzne tanio, szybko i profesjonalnie. Projektowanie logo w Warszawie i okolicach.