WSPÓŁŻYCIE SEKSUALNE W OKRESIE CIĄŻY

Ciąża nie stanowią absolutnego przeciwwskazania do współżycia seksualnego. Zazwyczaj można utrzymywać stosunki płciowe do około 6 tygodnia przed porodem. Współżycie płciowe w ciągu ostatnich 6 tygodni ciąży grozi wywołaniem porodu przedwczesnego lub zawle­czeniem zakażenia do pochwy i macicy — dlatego jest bezwzględnie zakazane. Współżycie seksualne w ciąży wymaga pewnej dodat­kowej ostrożności i umiarkowania. W czasie stosunku płciowego i podniecenia kobiety dochodzi do przekrwie­nia wszystkich narządów znajdujących się w miednicy a m. in. do przekrwienia macicy, w której rozwija się płód. W pewnych przypadkach może to sprzyjać wystą­pieniu poronienia, zwłaszcza gdy kobieta ma tendencję do poronień. Z tych względów, celem zachowania ciąży, stosunki płciowe nie powinny być zbyt częste ani długo­trwałe. U niektórych kobiet występuje w czasie ciąży obniżenie pragnień seksualnych, z którymi mężczyzna winien się liczyć i odpowiednio do nich regulować własne dążenia. Nakłanianie kobiety do stosunków za wszelką cenę i nie liczenie się z jej pragnieniami odbija się ujemnie na jej psychice i może zaciążyć na całokształ­cie dalszego współżycia seksualnego. Same stosunki płciowe w czasie ciąży wymagają de­likatnego ich przebiegu oraz przybierania pewnych po­zycji. Wszelkie gwałtowne i brutalne ruchy mogą spo­wodować uszkodzenie płodu lub poronienie. Ucisk ca­łego brzucha także nie jest wskazany, dlatego zaleca się takie ułożenia w czasie stosunku, które pozwalają go unikać np. ułożenie na bok. W przypadkach pojawienia się jakichkolwiek zabu­rzeń ze strony narządów płciowych kobiety, np. krwa­wień lub bólów w podbrzuszu, które mogłyby wskazy­wać na zagrażające poronienie, należy się całkowicie powstrzymać od współżycia płciowego do czasu aż le­karz na nie zezwoli. Po porodzie, przez okres 6 tygodni należy wstrzymać się od współżycia płciowego. W tym okresie kobieta jest jeszcze wyczerpana, a narządy płciowe zmienione pod wpływem ciąży i porodu. W pierwszych dniach po porodzie istnieje niebezpieczeństwo zakażenia, gdyż wnętrze jamy macicy stanowi dużą ranę. W ciągu 6 ty­godni zmiany powyższe cofają się i kobieta może już podjąć współżycie seksualne. Współżycie seksualne w czasie ciąży stanowi dobry sprawdzian kultury seksualnej obu partnerów a także ich kultury ogólnej. Przewrażliwienie kobiety w okresie ciąży wymaga od mężczyzny wyjątkcwo delikatnej i pieczołowitej opieki, której okazanie wpływa dodatnio na jej związanie uczuciowe z mężem, a przez to wpływa także pozytywnie na całokształt następującego po poro­dzie współżycia seksualnego. Stosowanie metod i środków antykoncepcyjnych jest wskazane równocześnie z podjęciem współżycia sek­sualnego w 6 tygodni po porodzie. Ma to właśnie na celu zapobieganie przedwczesnemu powtórnemu zajściu w ciążę. Możliwość zajścia w ciążę jest w pewnym stopniu związana z okresem karmienia piersią. Tzw. fi­zjologiczna niepłodność kobiety związana z okresem karmienia piersią trwa od 3 do 6 miesięcy a czasem dłu­żej. Po tym okresie pojawia się miesiączka i kobieta może zajść ponownie w ciążę. Ponieważ kobieta wcze­śniej odzyskuje zdolność rozrodczą i wcześniej pojawia się jajeczkowanie, niż miesiączka nigdy nie wiadomo jak długo potrwa ten okres. U kobiet nie karmiących piersią zdolność do ponowne­go zajścia w ciążę pojawia się jeszcze szybciej, tak że już pierwszy stosunek, podjęty po 6 tygodniach po po­rodzie może spowodować zapłodnienie. Miesiączka zaś u nich pojawia się zwykle po upływie 8 tygodni od chwili porodu. Zważywszy duże szkody wynikające • z przedwczesnego, ponownego zajścia w ciążę oraz nie­możności dokładnego określenia czasu możliwości po­nownego zapłodnienia, zaleca się stosowanie antykon­cepcji i to niezależnie od tego czy kobieta karmi piersią niemowlę, czy też nie. Warto odwiedzić też strony: spokojny sen niemowlaka szumisie.pl