WYCHOWANIE A WSPÓŁŻYCIE SEKSUALNE

Właściwe ustosunkowanie się do zagadnień życia płcio­wego oraz wytworzenie właściwych postaw seksualnych może nastąpić tylko na drodze odpowiedniego wycriowania seksualnego. Wychowanie to, jako część składo­wa wychowania ogólnego stwarza szczególne możliwo­ści wpojenia młodzieży racjonalnej i humanistycznej postawy wobec wszelkich przejawów życia. Pozwala także na ugruntowanie trzeźwego, naukowego poglądu na świat. A zatem wychowanie seksualne ma wartości nie ograniczające się tylko do sfery seksualnej, lecz kształtujące całą osobowość człowieka. Wychowanie seksualne nie ogranicza się tylko do kształcenia sfery intelektualnej. Jeszcze ważniejsze od niej jest kształcenie sfery uczuciowej i wytwarzanie właściwego nastawienia do życia płciowego. Wyrabia­nie postawy humanistycznej i racjonalnej wobec życia płciowego przeciwdziała jego wułgaryzacji oraz powsta­waniu wdelu zaburzeniom seksualnym. Pozwala także na uzyskanie maksimum rozkoszy seksualnej poprzez od­dzielenie lęku i trosk od aktu płciowego. Wytwarzanie racjonalnych postaw seksualnych prze­ciwdziała wytwarzaniu się pogardliwego stosunku do współżycia płciowego. Wychowanie wpajające młodzie­ży postawę tylko romantyczną i platoniczną wobec zja­wisk miłości jest zakłamane. Składnik biologiczny miłości jest prawdą oczywistą i bez niego nie byłoby miłości duchowej, wysublimowanej. Równocześnie zaś młodzież musi wiedzieć, że biologicznoseksualny składnik miłości nie jest sam w sobie czymś niskim i zasługującym na potępienie. Niskie są tylko nadużycia w tym zakresie, tak zresztą jak i wszelkie inne nadużycia spotykane w różnych dziedzinach życia człowieka. Wytwarzanie racjonalnych postaw wobec planowania regulacji urodzin potomstwa, pozwoli młodzieży na lepsze opanowanie sposobów antykoncepcyjnych, co uchroni ją przed wieloma konfliktami i trudnościami wy­nikającymi z konieczności ponoszenia konsekwencji związanych z przypadkowym, niepożądanym zapłodnie­niem. Należy także oddziaływać na ściślejsze zespolenie składnika uczuciowego miłości z aktem seksualnym oraz z czynnościami rozrodczymi. Wychowanie seksualne z natury rzeczy jest proce­sem długotrwałym i obejmuje wszystkie okresy rozwo­jowe człowieka. Powinno się ono rozpocząć już we wczesnym dzieciństwie i być dostosowane każdorazowo do aktualnego poziomu rozwoju dzieci, młodzieży lub osobników dojrzałych. Winno ono prowadzić do wytwo­rzenia prawidłowych postaw seksualnych w odniesieniu do osobistego życia człowieka, jego prywatnych stosun­ków międzyludzkich oraz w odniesieniu do życia spo­łecznego. Omawianie wszelkich zasad związanych z wychowa­niem seksualnym przekracza ramy niniejszej pracy prze­to ograniczę się do omówienia tylko jednego przykładu z uwypukleniem jego znaczenia dla planowego regulo­wania rozrodu oraz dla zachowania ogólnego zdrowia. Chodzi o wytworzenie u dziewczynki przyzwyczajenia do zapisywania pierwszego dnia miesiączki w kalenda­rzu. Przyzwyczajenie to pozwala dziewczynce a potem kobiecie na ustalenie długotrwałości i regularności cy­klów miesiączkowych, których znajomość jest konieczna dla stosowania niektórych metod antykoncepcyjnych a przede wszystkim metody okresowej wstrzemięźliwo­ści w życiu płciowym. Metoda ta — zaliczana do tzw. metod „naturalnych" — polega na okresowym powstrzy­mywaniu się od stosunków płciowych w dniach, w któ­rych kobieta może zajść w ciążę. Natomiast pozwala ona na utrzymywanie prawidłowych, nie skrępowanych oba­wą stosunków płciowych w okresie fizjologicznej nie­płodności kobiety. Oprócz pewnej dyscypliny wewnętrz­nej i opanowania podstaw stosowania tej metody ko­nieczne jest dokładne i skrupulatne zapisywanie regu­larności i czasu trwania cykli miesiączkowych. Brak dokładności w zapisywaniu skazuje na niepowodzenie wszystkich ludzi korzystających z tej metody oraz nie­słusznie podważa jej skuteczność. Zapisywanie w kalendarzu czasokresu wystąpienia i ustąpienia miesiączek ma także znaczenie dla wczesne­go wykrywania pewnych zmian chorobowych rozwija­jących się w narządzie płciowym lub w całym orga­nizmie kobiety. Choroby te mogą się objawiać m. in. za­burzeniem dotychczas regularnie występujących cykli miesiączkowych. Wczesne ich wykrycie daje znacznie większe szanse szybszego, skuteczniejszego leczenia, a więc wpływa na zachowanie lepszego stanu zdrowia psychofizycznego w ogóle. W ostatnich latach zaczęto w naszym kraju doceniać potrzebę i znaczenie należytego wychowania seksualne­go. Stało się to przede wszystkim pod wpływem ak­tywnie i z niebywałym rozmachem działającego Towa­rzystwa Świadomego Macierzyństwa. Akcja wychowa­nia obejmuje całe społeczeństwo. Przełomowym momentem w zakresie realizacji wy­chowania seksualnego w Polsce jest projekt Mini­sterstwa Oświaty dotyczący wprowadzenia nauczania nowego przedmiotu, tj. higieny w liceum ogólnokształ­cącym. W ramach nauczania higieny dotyczącej życia rodzinne­go mają być omawiane następujące zagadnienia: biolo­gia dojrzewania i związane z nią problemy seksualne, swoboda i wstrzemięźliwość seksualna, dojrzałość fi­zyczna, psychiczna, społeczna do zakładania rodziny, ety­ka i estetyka współżycia małżeńskiego, konieczność po­znania i respektowania potrzeb psychicznych i fizycznych partnerów małżeńskich, przygotowanie młodzieży do ich przyszłych obowiązków rodzicielskich, planowanie ro­dziny i stwarzanie warunków wychowania dzieci, zasady eugeniki, higiena ciąży, konsekwencje uszkodzenia pło­du, konsekwencje chorób wenerycznych i alkoholizmu dla potomstwa, obowiązki ojca i matki w rodzinie, orga­nizacja życia rodzinnego, potrzeby fizyczne i psychiczne dziecka w poszczególnych fazach jego rozwoju, warun­ki prawidłowego rozwoju dziecka oraz opieka nad matką i dzieckiem w Polsce. Realizacja powyższego programu nie będzie mieć je­dynie charakteru poznawczego, uświadamiającego, in­formacyjnego, lecz przede wszystkim charakter wycho­wawczy. Równocześnie przywiązuje się dużą wagę do oddzia­ływania wychowawczego na rodziców, celem uzgodnie­nia i ujednolicenia stosowanego systemu wychowawcze­go. Przy pomocy prasy, radia i telewizji a także na drodze licznie organizowanych odczytów dyskusyjnych, pogadanek i wykładów oddziaływa się wychowawczo na całe społeczeństwo. W niektórych przypadkach for­my uświadamiania i wychowania seksualnego regulo­wane są przepisami i zarządzeniami. Ma to miejsce na przykład w nałożeniu na personel placówek położniczoginekologicznych obowiązku prowadzenia akcji oświa­towej oraz praktycznego nauczania stosowania 'metod i środków antykoncepcyjnych wśród kobiet, które pod­dawane są zabiegom sztucznego przerwania ciąży. Wszystkie powyżej opisane sposoby i środki jakimi oddziaływa się na społeczeństwo w kierunku podnosze­nia jak najszerzej pojętej kultury seksualnej pozwalają przypuszczać, że młodzi ludzie wstępujący w związki małżeńskie będą lepiej przygotowani do czekających ich zadań i obowiązków a także do spokojnego przeżywa­na rozkoszy płynących z zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Warto odwiedzić też strony: serumdowlosow.pl | Hotele Pobierowo