ZMIANY RÓWNOCZESNE W POPĘDZIE PŁCIOWYM I ROZRODCZOŚCI

W wielu przypadkach spotykamy się z równoczesnym zaburzeniem płodności oraz popędu płciowego. Zmiany te najczęściej pojawiają się w przypadkach zaburzeń narządów regulujących czynności gruczołów płciowych lub w przebiegu schorzeń samych gruczołów płciowych. W przypadkach takich lekarz może być czasem zmu­szony do dokonania zabiegu kastracji. Zabieg ten może być wykonany mechanicznie za pomocą operacyjnego usunięcia gruczołów płciowych, poprzez naświetlania tych gruczołów promieniami rentgenowskimi lub wsku­tek stosowania odpowiednich preparatów hormonal­nych. Następstwem kastracji jest zawsze trwała nie­płodność o ile usunięte zostały obydwa jądra lub jaj­niki oraz pewne zmiany w zakresie popędu płciowego, a także pewne następstwa cielesne i psychiczne. W zakresie popędu płciowego następuje po kastracji jego obniżenie, które pojawia się w kilka tygodni lub miesięcy po zabiegu. Intensywność i szybkość wpływu kastracji na popęd płciowy zależy od kilku czynników, a m. in. od wieku, w którym dokonuje się kastracji. Dokonanie zabiegu przed okresem dojrzewania powodu­je całkowity brak rozwoju popędu płciowego. Dokona­nie zabiegu w okresie pełnej wydolności płciowej, mię­cizy 20 a 45 rokiem życia wpływa stosunkowo nieznacz­nie na obniżenie popędu płciowego. W wieku starczym działanie kastracji jest nieco silniejsze. Prędkość i sto­pień działania kastracji jest odwrotnie proporcjonalna do stopnia inteligencji. Niedorozwinięci umysłowo rea­gują na kastrację silnym i natychmiastowym obniże­niem popędu płciowego. Jest to zrozumiałe, ponieważ ich popęd płciowy uwarunkowany jest przede wszyst­kim hormonalnie, a psychiczny seksualizm jest niedo­rozwinięty. Osobniki inteligentne reagują słabiej i wol­niej na kastrację. Charakterystyczny jest fakt, że dzia­łanie kastracji jest silniejsze u tych ludzi, którzy odczu­wali potrzebę stosunków płciowych z partnerką jedynie z pożądania. Natomiast u ludzi, u których aktualne sto­sunki płciowe wyrastały na podłożu silnych związków uczuciowych kastracja powodowała stosunkowo nie­znaczne zmiany w zakresie popędu płciowego. A za­tem uczucia podtrzymywały jak gdyby siłę psychicznej komponenty popędu seksualnego. Należy zaznaczyć, że kastracja metodą operacyjną wpływa silniej na obniżenie popędu płciowego niż me­todą naświetlań promieniami rentgenowskimi. Widoczne to jest zwłaszcza u kobiet, u których usunięcie jajników rozwijało uczucie „pustki" w podbrzuszu oraz zaburze­nia odczucia seksualnego. Natomiast po naświetlaniach zmiany te pojawiały się w stopniu znacznie mniejszym. W niektórych przypadkach, zwłaszcza po uprzednim odpowiednim przygotowaniu psychicznym pacjenta — zabieg kastracji prawie wcale nie wpływa na popęd płciowy, a znosi jedynie możliwość zapłodnienia. Ko­biety wykastrowane mają wtedy prawidłowe stosunki płciowe, oraz odczuwają satysfakcję w życiu płcio­wym — nie mogą tylko zajść w ciążę. Mężczyźni zaś mają normalne erekcje i także mogą mieć prawidłowe stosunki płciowe; dochodzi nawet do wytrysku wydzie­liny, w której — oczywiście — nie ma plemników. Kastracja jest zmianą nieodwracalną i dotychczas człowiek pozbawiony działalności gruczołów płciowych nigdy już nie mógł mieć potomstwa własnego. Obecnie, w miarę rozwoju chirurgii a zwłaszcza możliwości prze­szczepiania całych narządów, być może nadejdzie czas, gdy można będzie człowiekowi przywrócić utraconą płodność. Eksperymenty na zwierzętach napawają nas optymizmem, gdyż zdołano już przeszczepić wykastro­wanej owcy jajniki innej owcy, które przywróciły jej płodność. Warto odwiedzić też strony: bilety na formu 1 | http://przedluzanierzesy.pl