ZMIANY W ZAKRESIE ZDOLNOŚCI PŁODZENIA

Zmiany te, także dość często spotykane dotyczą zabu­rzeń w zakresie produkcji komórek rozrodczych plem­ników i jaj, a częściej jeszcze zaburzeń w drogach płciowych, którymi przedostają się z gruczołów płcio­wych. Spotykamy dość liczne choroby cielesne, które cha­rakteryzują się upośledzeniem lub całkowitym uszko­dzeniem produkcji komórek rozrodczych. Są to scho­rzenia dotyczące samych gruczołów płciowych u męż­czyzn i kobiet np. zapalenie jąder lub jajników, scho­rzenia narządów regulujących czynności gruczołów płciowych np. zaburzenia przysadki mózgowej lub schorzenia ogólne i zakaźne, które uszkadzają produk­cję plemników w jądrze lub jaj w jajniku. Schorzenia te mogą uszkadzać produkcję komórek płciowych W gru­czołach płciowych trwale lub czasowo — w okresie trwania choroby podstawowej. W planowaniu rodziny ma to pewne znaczenie. W przypadkach, np. trwania choroby zakaźnej może wystąpić organiczne uszkodze­nie płodności, a ponadto ze względu na charakter cho­roby i możliwości zakażenia — nie wolno dopuszczać do współżycia płciowego. Jeżeli uszkodzenie produkcji komórek rozrodczych jest trwało można utrzymywać sto­sunki płciowe bez stosowania metod zapobiegania cią­ży bowiem zapłodnienie w tych przypadkach jest nie­możliwe. Podobne sytuacje spotykamy w przypadkach zabu­rzeń istniejących w drogach płciowych. Zaburzenia te częściej spotykane śą u kobiet. Wszelkie zmiany zapal­ne jajowodów, guzy w ich sąsiedztwie, które uciskają na jajowody lub inne zmiany chorobowe mogą uniemo­żliwiać zajście w ciążę wskutek niemożności zetknięcia się plemników z jajem. Także i zmiany pozapalne w ja­jowodach, często po ich zapaleniu na tle rzeżączkowym, wskutek pozostawienia po sobie licznych zros­tów pozapalnych trwale upośledzają zajście w ciążę. Podobnie zmiany w macicy na tle zapalnym, guzy lub zmiany jej położenia, a także stany pooperacyjne, upo­śledzają zapłodnienie. Zmiany w pochwie nie tylko upo­śledzają zapłodnienie, ale także i możliwość stosunków płciowych. U mężczyzn zmiany organiczne dotyczą najczęściej nasieniowodów. Wszelkie zmiany zapalne, guzy lub zrosty pozapalne mogą uniemożliwiać wydostanie się plemników na zewnątrz. Mimo istnienia prawidłowego popędu płciowego, utrzymywania stosunków płciowych zakończonych wytryskiem cieczy w której nie ma plemników a są tylko wydzieliny gruczołów dodatko­wych oraz mimo prawidłowej produkcji plemników w jądrach — mężczyzna taki może być trwale niepłod­ny. Dużą rolę w powstawaniu niepłodności powyżej opi­sanego typu odgrywają czynniki psychiczne. Urazy psy­chiczne długotrwałe lub krótko trwające, lecz o dużym nasileniu mogą doprowadzać do zaburzeń w produkcji komórek rozrodczych oraz w czynności dróg płciowych, przez co mogą one trwale lub czasowo uszkadzać płod­ność kobiety lub mężczyzny. Silne urazy psychiczne wskutek utraty bliskiej osoby, strachu związanego z groźbą utraty życia itp. mogą wywo­łać zmiany w gruczołach płciowych lub w drogach płcio­wych, które uniemożliwają zapłodnienie. Podobnie i ne­gatywne emocje seksualne lub długotrwałe nierozładowane napięcia seksualne mogą doprowadzić do długotrwa­łych silnych skurczów jajowodów lub rzadziej nasieniowodów i przez to uszkadzać zdolność do zapłodnienia. Jak wykazują doświadczenia na zwierzętach silne obciąże­nie psychiczne, przed lub w czasie, zapłodnienia mają negatywny wpływ na powstanie i rozwój płodu. Wie­dza o zjawiskach powyższych ma duże znaczenie psychoprofilaktyczne. Wynika z niej, że w planowaniu ro­dziny należy szeroko uwzględniać czynniki psychiczne, jeśli chce się mieć pożądaną liczbę zdrowego potom­stwa. Wpływ psychiki jest także odwrotny tzn. w przypad­kach pierwotnego zaburzenia płodności, związanego np. z brakiem produkcji plemników może się na drodze psychogennej rozwijać zaburzenie popędu płciowego w sensie braku potrzeb seksualnych iub braku spraw­ności do współżycia płciowego. Wynika to z utrzymu­jącego się jeszcze u niektórych ludzi przeświadczenia, że tylko spłodzenie dzieci usprawiedliwia utrzymywa­nie stosunków płciowych. W niektórych przypadkach wręcz trudno jest wyjaśnić przyczyny rozwijania się zaburzeń popędu płciowego na tle niepłodności lub roz­wijania się niepłodności na tle czyników psychicznych. Dowodem tego jest fakt niezachodzenia w ciążę niektó­rych kobiet przez kilka lub kilkanaście lat, mimo silnego pragnienia posiadania potomstwa, natomiast zajście ich w ciążę po adoptacji dziecka. Można by to tłumaczyć w ten sposób, że właśnie te silne pragnienia posiadania potomstwa w sposób bliżej nam dotychczas nieznany i niewyjaśniony, powodowały zaburzenia w zajściu w ciążę. Warto odwiedzić też strony: